Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować. Wzruszający , a do tego bardzo rytmiczny... wspaniale się go czyta... życzę spełnienia :>) Autor: myszkabasia Dodany: 23:13 Ja Ciebie bardzo dobrze rozumiem, Ewko :):) Myślałem wiele o życiu, o ludziach. Można o tym pisać wiele, ale to, co najważniejsze, udało Ci się uchwycić w kilku słowach: Ludzie starają się współżyć w zgodzie, wspierać się, nieść pomoc i dodałbym od siebie - budować wspólnie świat coraz nowocześniejszy, piękniejszy, bardziej humanitarny! Społeczeństwo możemy traktować jako złożony organizm, który może chorować, kiedy jest zbyt wielu, którzy mu szkodzą, takich chociażby jak jedynkowicz. Na im wyższym poziomie rozwoju intelektualnego, a także DUCHOWEGO znajduje się społeczeństwo i im bardziej jednostki żyją ze sobą w zgodzie, tym większa szansa rozwoju i przetrwania dla społeczeństwa. Ale się rozpisałem. Ewko, róbmy po prostu swoje, nie traćmy siły na walkę ze złem, bo zła nie zmienimy w dobro, wzmacniamy je tylko w ten sposób, idźmy naprzód, twórzmy i budujmy nasz świat piękna i miłości :):):) Cieplutko Cię pozdrawiam, Ewko, mądra i szczera dziewczyno z dalekiego Krakowa :):):):):) Autor: Jan z Czerniewic Dodany: 10:21 Coraz bardziej Twoje wiersze odbierają mi mowę, bo są wymowne same w sobie i tak napisane, że palce lizać! 5! Autor: Patryk Strojny Dodany: 09:13 Ja pierniczę , aż miło się wczytać ...pozdrawiam:) Autor: ivonna Dodany: 23:45 Każdy go olewa, myślę. Nie znoszę fałszu i nie chodzi o jedynki same w sobie, ale o człowieka ( ? ), który te jedynki daje, inaczej traktuje się kogoś, kto otwarcie pisze, dlaczego tak ocenił, a nie inaczej, a inaczej traktuje się kogoś, kto jest zwykłym tchórzem.. Ciekawa jestem, co nim kieruje, dlaczego, kim jest ? Może wymaga pomocy, a nawet nie może, ale na pewno, bo nikt o zdrowych zmysłach i inteligencji po prostu tak nie starają się współżyć w zgodzie, w stadzie, wspierać się, nieść pomoc... a Ci, którzy działają inaczej maja problem ze sobą, z otoczeniem.. Nie wiem, jestem tylko ciekawa... Wiadomość poniżej napisałam w zupełnym spokoju, nie w napływie negatywnych emocji. Zastanawiałam się, myślałam o tym kimś. Jakiś mam widocznie taki dzisiaj dzień, naszło mnie ;) Autor: evitka Dodany: 23:42 Nie przepraszaj, Ewko, widzę, że mam w tobie nie tylko wierną czytelniczkę, ale również Anioła - Obrońcę, który nade mną czuwa :):):) Dziękuję Ci za to :):):) Ja tego jedynkowicza olewam i robię swoje :):):) Będę pisał nadal, bez względu na oceny, choć doceniam te dobre, bo wiem, że pochodzą od przyjaciół :):):) A to, że jesteś prawdomówna, jest zaletą, choć może sprawiać czasem kłopoty, o czym sam się przekonałem i to nieraz. Mamy trochę podobne charaktery, Ewko, piękna Góralko :))) Autor: Jan z Czerniewic Dodany: 23:18 Janku z swoim talentem i czułym sercem jesteś bożyszczem dam. Ewka nawet miecza dobyła:)))Jak zwykle jestem pod wielkim wrażeniem:) Autor: skorpion Dodany: 23:11 Nie zawaham się użyć zwrotu SZMATA, a pro po ścierwa od jedynek :) :) :) I powiem to z pełnym przekonaniem, że owa szmata pozbawiona jest godności, zdołowana, a rodzice nie mogą pochwalić się dobrym wychowaniem swojego " czegoś "Przy czym zwróć uwagę nędzny gnoju, że Janek nadal pisze, a my nadal uwielbiamy Jego wiersze. Grzecznie poproszę więc : wypierdalaj do swojego burdelu, bo do nas jakoś tak nie pasujesz zakłamany fałszywy śmieciu :)Przepraszam natomiast bardzo Janku, że te słowa wypowiadam na Twoim profilu, ale jakoś tak nauczyło się " TO " dawać Ci ocenę. Musiałam, jestem góralką, a my niestety albo stety jesteśmy prawdomówni, wylewni i co w głowie, to na języku...Wiersz jest oczywiście Twojego kalibru. Świetny... Cudowne słowa płynące z Twojego serduszka :) Autor: evitka Dodany: 22:48 Napiszę Ci wiersz, Judytko, bo jesteś bardzo miłą i sympatyczną dziewczyną :))) Autor: Jan z Czerniewic Dodany: 22:06 ileż uczucia w kilku słowach Autor: barbara211 Dodany: 21:55 przecudny Janku strasznie mi się podoba :) ...kurcze jak masz teraz muze na 1001 noc to ja już nie mogę liczyć na nic pięknego od Cibie :( kurcze a takie piękne wiersze mi napisałeś ...:) hi hi hi Autor: Judyta Dodany: 21:52 Bardzo Wam dziękuję :))) Autor: Jan z Czerniewic Dodany: 19:46 Piękny{5} Autor: Aramena12 Dodany: 13:54 Januszku - no co ja będę się tu rozpisywała - Ty wiesz co ja myślę i co czuję nawet - PIĄTECZKĄ !!!:))))) Autor: ivonna Dodany: 13:11 Bardzo piękny wiersz:) Życzę spełnienia marzeń..tych małych, schowanych w sercu na dnie, i tych dużych:) Autor: PoetkaDuszy Dodany: 11:31 Bardzo piękny wiersz:) Życzę spełnienia marzeń..tych małych, schowanych w sercu na dnie, i tych dużych:) Autor: PoetkaDuszy Dodany: 11:31 1001 barwa miłości,porusza do głębi :) Autor: bezimienna_00 Dodany: 11:06 Pozdrawiam:)) Piękne wiersze,dzisiaj miałam czas przeczytać wszystkie sześć:))) Autor: Inclusus Dodany: 10:59 Tego CI życzę Janku spełnienia tego marzenia bardzo pięknego ukwieconego w uczucia szczere.:):)) Autor: tancerka78 Dodany: 10:44

Więcej wierszy na temat: Życie « poprzedni następny » Dedykuję tą opowieść, przede wszystkim, tej nastolatce, o której jest tutaj mowa! Pamiętaj że wierze w Ciebie! Bogu oczywiście, za Jego mądrość w kierowaniu ludzkim losem i dawaniu szans Opowiem wam teraz pewną historię, z której, tematem nie będę się śpieszył, jednym tylko zaznaczając zdaniem, iż nie zamierzam na formę baczyć w mym psychicznym stanie, z nadzieją, że czytający wybaczy mi to zaniedbanie. Początek tej dość dziwnej opowieści biorąc jako dni temu kilka, publikując mój pierwszy z obecnych wierszy, nie domyślałem się jak po kilku dniach, mnie samego to ucieszy. Jakoś tak poprostu nagle zachciało mi się tworzyć znów, piszac wiersze, nie wiedząc wcale jeszcze że za tym faktem, może stać sam Bóg, tylko czemu? Gdyż ostatnie utwory powstawały mniej więcej 10 lat temu, Nie patrząc na to, dość szybko bo w pół godziny, napisałem te pierwsze, nazwijmy to wypociny. Z racji tego psychiatryka, a więc kondycji umysłowej, to był pierwszy temat jaki chodził mi po głowie, a ja że jestem szczery i krytykę również przyjąć umiem, od razu w pół godziny utwór był już cały, cudnie! Od razu zaczłem szukać portali, gdzie można by się tym komuś pochwalić, w ciagu kilku minut, zlalazłszy ich chyba ze sześć, na każdym z nich opublikowałem treść. Pierwszy dzień był dość nie spokojny, co chwilę przeglądając wszystkie strony, w każdym czasie wolnym, a że mając go dużo w szpitalu psychiatrycznym, byłem bywalcem wręcz notorycznym, wyczekując pierwszych ocen i opinii, raczej krytycznych. Więc spodziewałem się tego złego odbioru, ale pomimo treści utworu, oraz jego otwartości, nie czekając z resztą długo, pozytywne zaskoczenie u mnie gości, oprócz uprzejmych "wytyczek" , co do formy, techniki oraz interpunkcji, gdyż kilka się trafiło, ogólnie było miło. A że mam też niskie wykształcenie i w szkole złe oceny, tym lepsza reakcja, no to co pisali pierwsi czytelnicy. Jako że prawie wszędzie można było wystawić jeden tylko wiersz dziennie, troche zwolniło to mój wielki rozpęd, ale rozumiem o co chodzi, żeby nie spamować, więc przez 24 z pozostałych godzin, miałem obserwować, zarzuciłem manię sprawdzania dosłownie nieustannie, czy ktoś więcej byłby chętny do oceniania, a najlepiej też komentowania! Dzień następny, ekscytacja, w nocy stworzyłem prawie cały drugi utwór i jeśli pamiętam dobrze, dość wczesnie się trafiło, na wierszowej każdej stronie. Znów oczekiwanie, znów ciagłe sprawdzanie, tak minął dzień prawie cały. Aż w końcu jakoś wieczorem napisała jakaś dziewczyna, że zaje.... wiersze! Więc od razu michę cieszę, a że jeszcze tam dodała że chetnie się ze mną zapozna, myślę sobie dobra, niech będzie co mi szkodzi? Może takie znajomości, wniosą coś pozytywnego w psychiczną sytuację, której możnaby dogodzić. Rozmowa się toczyła głównie na temat mego zdrowia, cóż, piszę wszystko tak jak jest, czyli ognia! Na tym etapie jeszcze nie znałem jej wieku, a po pisowni snułem twierdzenie, że pewnie starsze pokolenie. Potem chwila przerwy, kumpel z sali chciał z telefonu skorzystać, ale za 15 minut, już żem go odzyskał. Zapomniałem jeszcze dodać, że napisała druga, tu juz było jasne że kobieta już duzo diojrzalsza, choć jej wieku tu nie wspomnę, więc po powrocie na portale, powiadomiłem obie że jestem już wróciłem na falę, Tej pierwszej napisałem, że skoro ja już tyle naprodukowalem, może teraz kolej na nią. Wtedy się okazało że jest dużo młodsza damą, ma swoje problemy, a że ja mam ich dużo więcej, zrozumiałem o co chodzi, dziewczyna się przyznaje, ma 15 lat ale nie neguję jej cierpienia no i pewnych wad. Wyszło parę niezgodności, co do ludzi, chamstwa większiści i braku uprzejmości. Ona tak jak każdy, na ataki też atakiem, wiec tłumaczyć jej próbuję, że w taki sposób, jeden drugiego kopiuję i taki sam sie staje, więc jaki w tym sens? Jeśli kazdy bedzie zły to swiat szybciej zejdzue na psy. W międzyczasie rozmawiam też z tą starszą bardzo fajną kobietą, która znowu pociesza teraz mnie. Nauczycielka, lecz z zawodu psychologiem, no i oczywiście jest też obyta dobrze z samym Panem Bogiem, więc się robi na prawdę ciekawie, Ja pocieszam i tlumaczę młodszej, i to samo otrzymuję od dojrzałej. Wróćmy teraz znowu do tej nastolatki, która o dziwo mnie słuchała chyba lepiej niż własnej, rodzonej matki, nie w jakimś złym sensie, po prostu taki świat i ten cały głupi system, który nas indoktrynuje od najmłodszych lat, a rodzicom poprzez pracę zabiera cenny czas, który powinni poświęcic dziecku oraz szsrpie im nerwy do tego stopnia, że są często nie świadomi jak bagatelizują problemy swoich pociech, często też niestety wyładowują stres karcąc własne dzieci i już mamy ogólnoświatowy problem kontaktu na płaszczyźnie rodzice - dzieci. Znowu wracam do tej młodej kobietki, by wkrotce wyczerpać temat. A więc trochę przekomarzania, poznałem kilka innych faktów i wtedy zrozumiałem, mówię szczerze doznałem oświecenia i nagle wszystko od poczatku pisania, nabrało wiedziałem w jaki sposób zadziałał Bóg, oraz że dał mi wielkie zadanie. Mianowicie że muszę przekonać młodą dziewczynę do zmiany myślenia, uratował ją od zguby. Bo skoro ja ciągle grzeszę i Boga wciąż zawodzę to mi daje duża szanse zarówno mnie na odkupienie części win, a zarówno tej dziewczynie, której trzeba pomóc żyć! Skora ja możliwe że życie nazwę przegraną, to muszę zrobić wszystko by z nią nie stało się to samo. Więc dostałem rolę nauczyciela, i na swoich błedach zacząłem ją może trochę zbyt mocno z rzeczywistością zderzać, tłumaczyć co powinna robić a tym bardziej czego nie, bo te rzeczy zniszczyły właśnie mnie. Ja nie miałem takiej możliwości, by ktoś dawał mi rady aż tak konkretne, tak jak ja miałem je dać tej jeszcze bardzo młodej kobiecie. Rodziców separacja, zbyt szybkie, psychiczne dorastanie, poprzez papierosy, chlanie, zioło, no i ćpanie. Aż do illuminati i życia ogólnego rozumienia z perspektywy człowieka, który widzi więcej niz przeciętny mieszkaniec planety ziemia. Jak ten co ma natłok myśli, zbyt dużo odbieranych bodźców, kwestie obłudy kościoła, nauki wiary w Boga, wierząc jedynie w samo Pismo Święte, nie sluchać księdza co za kasę większościa mas, okradają wszystkich i początki jak zacząć się modlić. By nie byly to regułki puste, tylko za którymi się kryje szczere uczucie i skrucha, oraz żal za grzechy w spowiedzi przed Bogiem nie czlowiekiem! By zaufala Bogu, oddała mu się w opiekę, sam czesto mnie ratował, pomimo zawodow, i teraz po raz kolejny poprzez me zniszvzone życie mogę przed zgubą uratować drugie. Póki jeszcze ma na to dużo czasu, by stopniowo po trochu, uczyć się coraz więcej, Boga oraz inteligencję traktować jako swój miecz i swoją tarczę. Teraz wszystko było jasne na sto procent, jak od pierwszego wiersza miało dojść do jej uratowania, przez co i ja część grzechów swych odkupić moglem dzięki Bogu i pomocy bliźniemu. Nie mogłem pozwolić by kiedyś była tu gdzie teraz jestem ja, bo może być za późno by coś więcej z siebie dać i skąd jest już bardzo blisko do samego dna! A tymbardziej nie chcę by w przyszłosci została narkomanką, lub prostytutką !!!! Mam nadzieję że jej się to wszystko uda osiągnąć co mi obiecala sie starać z caĺych sił! I może nie tylko Ona skorzysta na tych cudach. Wy też pamiętajcie, uczcie dzieci na swoich błedach i nie karćcie za ich niezrozumienia. A także tą historię by zobaczyć w jaki sposób Bóg do nas przemawia, jak nami kieruje, by nam lub innym wskazać drogę! Bo to co tu opisałem to Jego zasluga, ja jestem nikim... Pozdrawiam wszystkich którzy dotrwali do końca. Bóg z Wami! Napisany: 2018-02-09 Dodano: 2018-02-09 02:52:26 Ten wiersz przeczytano 685 razy Oddanych głosów: 6 Aby zagłosować zaloguj się w serwisie « poprzedni następny » Dodaj swój wiersz Wiersze znanych Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński Juliusz Słowacki Wisława Szymborska Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński Halina Poświatowska Jan Lechoń Tadeusz Borowski Jan Brzechwa Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer więcej » Autorzy na topie kazap Ola Bella Jagódka anna AMOR1988 marcepani więcej »

Witam i z góry przepraszam za zbyt długą lekturę. Jesteśmy małżeństwem od 14 listopada 2008 roku można powiedzieć, że nie było powodów do narzekań. Byłam w nim zawsze zakochana bez pamięci, myślę, że on również mnie to raz mocniej raz słabiej ale czułam się kochana i chyba byliśmy szczęśliwi. Wszystko zaczęło się w grudniu 2008 roku kiedy to poszliśmy na imprezę do mojego brata, który to zaprosił na nią swoją koleżankę z była bardzo atrakcyjna, z olbżymim biustem, którym eksponowała i krótką kiecką. Poczułam się gorzej i mąż odprowadził mnie do domu on sam jednak wrócił na imprezę. Minęły 3 godziny, a on nie wracał dzwoniłam parę razy to mnie końcu gdy zeszłam, bo brat mieszka piętro niżej poszedł za że jestem osobą zazdrosną i nieraz trochę przesadzam, ale w tym wypadku. Przepłakałam całą niedzielę tylko dlatego, że on tańczył tam z nią w najlepsze, a przy mnie z nią nie że to dziecinada, ale dwa tygodnie temu dowiedziałam się od brata, że na tej imprezie jego atrakcyjną koleżankę bolała rwa kulszowa i zrobili losowanie kto ma ją masować. Mąż, aż rwał się do tego losowania i sami w brata sypialni co prawda przy otwartych drzwiach do reszty towarzystwa i mąż twierdzi iż masował ją po pośladku i rwie kulszowej, a brat, że po intymnych wtedy jeszcze tego nie gdy byliśmy na działce mąż koniecznie nalegał aby brat ją również zaprosił, to pokaże mi, ze zależy mu tylko na mnie i aby ona to zauważyła. Specjalnie się nie grudnia 2008 roku przeżywamy trudny kryzys małżeński, wciąż się kłócimy, nie patrząc na dzieci, padają ostr słowa, były próby rozstania. Nie wiedziałam dlaczego tak się zmienił. Powiedział, że jego uczucie osłabło i kocha mnie inaczej po czerwcu tego roku aby ratować nasz związek wyjechałam do niemiec do pracy na 5 przez internet, ale rozmowy były szał wpadłam gdy dowiedziałam się, że w czasie mojej nieobecności były dwie imprezy na których była ta kobieta. Podłamałam się strasznie będąc tak daleko nie mogac nic zrobić, a jeszcze brat pisał mi, że mąż zachowuje się dziwnie. Wróciłam do domu, niby cieszył się moim powrotem, ale mi wciąż coś nie pasowało. Najpierw dowiedziałam się od brata, że mąż na jednej z tych imprez gdy ona zasnęła 20 minut głaskał ją po głowie, wciąż gdzieś wyjeżdżał, zaniedbywał dzieci i dnia zauważyłam, że dzwonił do niej gdyż spisałam jej numer mu telefonem i kartką z numerem w twarz, a on kłamał : a skąd mam znać jej numer?? Wybiegłam z domu wróciłam po godzinie.?Dzwoniłem do niej tylko po to aby spytać o sanatorium dla naszego dziecka ? rzekł. Poprosiłam o biling rozmów mówiąc, że jeżeli będzie na nim wykonanych więcej niż 3 telefony ma się wyprowadzić. Jednak dowiedziałam się w ten sam dzień po wydrukowaniu bilingu z internetu, że było 300 połączeń w ciągu miesiąca. Poszłąm do niego i rzuciłąm mu bilingi pobiegł za mną?przyjaźnimy się?rzekł. Powiedziałam mu, że nie musi się wyprowadzać ale między nami w ten sam dzień przy mnie zadzwonił do niej i powiedział jej?że żona nie życzy sobie tych rozmów więc muszą przerwać kontakty.?ona na to?jeżeli jej przeszkadzają tylko rozmowy?.Zdecydowałam dać mu szansę. Minęło zaledwie 5 dni gdy znalazłam w jego spodniach drugi telefon komórkowy z nowym numerem telefonu..Kiedy wpadłam w złość krzycząc na niego zaczął znów kłamać,że to jego jakiś stary numer, że jej numer wpisany był tam przypadkowo gdy wrócił z pracy powiedziałam,że muszę zastanowić się jaką decyzję podejmę. Powiedział wtedy, że kupił tą kartę tylko po to aby wyjaśnić jedną sprawę z nia a ja bym mu na to nie gdy spytał jaka decyzja zapadła powiedziałam, że chcę rozwodu nie mam zamiaru dłużej żyć w zakłamaniu. W tym samym dniu właśnie dowiedziałam się, ze na tej pierwszej imprezie coś się po niego aby przyjechał coś jeszcze wyjaśnić i powiedziałam? powiedz mi co miało miejsce na pierwszej imprezie z tą kobietą, jeżeli nie powiesz prawdy pakuj walizki i się wyprowadź. Powiedział wtedy, że ją masował po rwie kulszowej ( czyli znów pół prawdy). Tego wieczoru po decyzji jaką podjęłam umówiliśmy się z bratem na imprezę do jak się odwaliłam i chcąc mnie od niej odwieźć wymyślili ze szwagrem grila, że mam też Pojechaliśmy na tą imprezę, która nawet nie doszła do skutku gdyż napadli nas po drodze jakieś zbiry i brata po męża aby po nas przyjechał. Przyjechał z siostrą zabrali nas do domu. Byłam bardzo roztrzęsiona po tym całym zajściu on cały czas był przy mnie próbował się przytulić, miękłam i zmiękłam zupełnie poczułąm się bezpiecznie. Powiedział, że nie zdawał sobie sprawy jak bardzo mnie dnia dzisiejszego uchyla mi nieba, co rano całuje mnie na pożegnanie, tuli i powtarza, że kocha nad ja codziennie dowiaduję się czegoś nowego i cierpię od nowa. Bratu powiedział ponoć w kwietniu, ze mnie nie kocha i wierzy, ze znajdzie kobietę, którą pokocha do końca lipcu to samo powiedział koledze na imprezie gdzie była ta kobieta tyle, że dodał jeszcze, że jest ze mną bo boi się że jak odejdzie to będzie goły. Nie wiem w co wierzyć, co robić, czy to jaki teraz jest dla mnie to nie jest udawane? Nadmieniam, że rozmowy z tą kobietą trwały pół roku. Kocham go nad życie, ale czy wróci zaufanie? Czy będziemy jeszcze ktoś był w podobnej sytuacji bądź jest w stanie poradzić mi co mam zrobić proszę o odpowiedzi.

Profesorowie, Przy tłumaczeniu autobiografii Carlo Caretto, „Zakochany w Bogu”, borykam się z pewną trudnością natury terminologicznej. Rozwiązałem ją samodzielnie, lecz zwracam się do Was, jako ekspertów w języku polskim, o przypieczętowanie Waszym autorytetem mych rozwiązań bądź też ich zakwestionowanie. Ostateczny wybór uzależniam od Waszego stanowiska. Moją i Waszą wypowiedź zamierzam umieścić we wstępie książki. Zgromadzenie Małych Braci, powstałe w roku 1933 z duchowej inspiracji Karola de Foucald, zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1967, w Polsce istnieje od roku 1977. I dość wiele jest u nas publikacji na ich temat (mam przed sobą na biurku 10 książek), lecz jeszcze więcej terminologicznego bałaganu. W oficjalnym „Leksykonie Zakonów w Polsce”, wydanym przez KAI, są oni objęci terminem zgromadzenie, tak jak wszystkie inne zgromadzenia, jednakże już w ich konstytucji, jak i w wielu innych polskich tekstach gromadzą się pod słowem Fraternité, zachowanym we francuskiej formie graficznej, np. „Rozprzestrzenianie Fraternité na całym świecie…” lub „Zwierzęta miały swoje miejsce we Fraternité…”. Ci zakonnicy zdecydowanie różnią się od wszystkich innych występujących w „Leksykonie”, mieszkają bowiem nie w klasztorach, ale po dwóch, trzech w blokach, pracują w fabrykach, w sklepach, ubierają się po cywilnemu, dlatego uzasadnione wydaje się to terminologiczne wyodrębnienie. Fraternité dosłownie znaczy 'braterstwo' i najlepszym polskim odpowiednikiem byłoby, moim zdaniem, wyciągnięte z lamusa słowo fraternia ('braterski stosunek, zbratanie, przyjaźń' – według słownika Doroszewskiego). Jestem bardzo wyczulony na ekspansję obcych wyrazów do polszczyzny, jednakże obecnie to przede wszystkim kupieckie words nas po chamsku atakują, zaśmiecają media, dlatego wobec eleganckiej francuszczyzny, sromotnie wypartej znad Wisły, byłbym tolerancyjny, a nawet przyjazny. Zwłaszcza, że to zgromadzenie jest jakoś szczególnie związanie nie tyle z samą Francją, co z językiem francuskim, traktowanym jako język misyjny wśród krajów arabskich. Przyjmuję zatem do mojego tłumaczenia termin Fraternité (zawsze z dużej litery), w znaczeniu Zgromadzenia Małych Braci (lub Sióstr). A jak nazywać poszczególne wspólnoty? Prócz neutralnego słowa wspólnota, używane są dwa inne, francuskie i jego dosłowne tłumaczenie: fraternité i braterstwo. „Kroniki poszczególnych fraternité, chociaż…”, „Żadnemu Braterstwu [całkowicie nieuzasadniona duża litera – mój przypis] nie wolno…”. I tu się całkowicie nie zgadzam z tłumaczami, którzy mnie poprzedzili. Braterstwo w znaczeniu jakiejś konkretnej wspólnoty jest dość niezręczne, a fraternité trochę dziwaczne i aż się prosi, aby je spolszczyć na fraternię, co też czynię w mym przekładzie. Zdumiewające jest niezwykle częste traktowanie z dużej litery braterstwa czy fraternité, co niewątpliwie bierze swe źródło z oryginalnych tekstów. Mój Carlo Caretto pisze: „Questa Fraternità di Spello dovrebbe…”, ale przecież nie napiszę w tłumaczeniu: „Ta Fraternia (czy Wspólnota) ze Spello powinna…”, a tylko: „Ta fraternia (czy wspólnota) ze Spello…”. Nie znajduję żadnego uzasadnienia, aby w języku polskim zastosować dużą literę (we włoskim również). Natomiast już nie tylko zdumiewają mnie, lecz wręcz gorszą bardzo nagminne w wielu publikacjach zdania, jak na przykład: „Żaden Mały Brat nie powinien…” czy „Idąc ulicą spotkałem dwie Małe Siostry, które…”. Mały brat jest tu użyty w znaczeniu pospolitym, jak franciszkanin, czy jezuita i zgodnie z regułami powinien być mały, tym bardziej, że podstawową zasadą duchowości małych braci (tu mógłbym już chyba napisać Małych Braci, w znaczeniu Zgromadzenia, Fraternité, co kładzie nieco inny akcent) jest życie w ukryciu, na wzór Jezusa z Nazaretu. I faktycznie, w życiu, w bloku mieszkalnym czy w zakładzie pracy, sąsiedzi, koledzy często nawet nie wiedzą, że rozmawiają z małym bratem, z prawdziwym zakonnikiem. Czemuż więc chcą się wyróżnić w piśmie?

Z o. Dariuszem Kowalczykiem rozmawia Marcin Jakimowicz Marcin Jakimowicz: „Boże mój, czemuś mnie opuścił”… Pobożny katolik boi się takich dramatycznych sformułowań… O. Dariusz Kowalczyk : – To rozdzierające serce wołanie Jezusa z krzyża to wielkie pytanie teologiczne i egzystencjalne. Można się spytać, czy Jezus cytuje tu jedynie Psalm 22, czy jest w tym krzyku coś więcej? Stoję po stronie tych, którzy dostrzegają w tym wołaniu coś głębszego. Wielkie rozdarcie. Dramat między Bogiem a Bogiem. Dramat separacji w Bogu i zjednoczenia w Nim. Oto Syn Boży doświadcza oddalenia od Ojca, by później, w czasie zmartwychwstania, doświadczyć wielkiego zjednoczenia z Bogiem. To wołanie pokazuje, że krzyż to nie jest tylko wydarzenie w życiu Jezusa Chrystusa, które czyni zadość za nasze grzechy, ale wydarzenie, w którym uczestniczy cała Trójca Święta. W tym wydarzeniu cierpi cała Trójca. Bliskie są mi te przedstawienia krzyża, które ukazują, że Bóg Ojciec nie jest gdzieś daleko, ale podtrzymuje ciało Syna na krzyżu. Znakomicie przedstawił to Masaccio na fresku we Florencji. Niektórzy teolodzy mówią, że w tym oddaleniu Syna od Ojca robi się przestrzeń dla grzesznika. Grzeszny człowiek wchodzi w tę przestrzeń oddalenia między Ojcem i Synem, by potem doznać pojednania i przebóstwienia. Grzesznik zostaje włączony w życie Trójcy. Na tym polega zbawienie. Łatwo nam zatrzymać się na Wielkim Piątku. Łatwiej płakać nad zmarłym Jezusem, niż otworzyć się na spotkanie żywego Boga, co, jak mawiał król Dawid, jest „rzeczą straszną”… – Sentymenty, łzy to rzecz ludzka. Są ważne. Niemniej w Wielkim Piątku i w adoracji krzyża chodzi o coś o wiele większego niż zwykła ckliwość. Chodzi o nasze życie i o krzyż, który, czy tego chcemy, czy nie, jest jego częścią. To konkret. W Wielki Piątek powtarzam sobie i innym: zanim uklękniesz pod krzyżem i pocałujesz rany Jezusa, zastanów się, co właściwie robisz. Adorowanie krzyża bez akceptacji własnej historii i zranień nie ma żadnego sensu. Wielkopiątkowa adoracja jest szansą do rozglądnięcia się, co jest moim krzyżem, i próbą zaakceptowania go. To wcale nie oznacza bierności, braku walki czy zmagania się. Ucieczka od krzyża owocuje niejednokrotnie robieniem w życiu tzw. świństw. Rzeczywiście łatwiej przeżywać Wielki Piątek niż poranek Zmartwychwstania. To paradoks! Łatwiej nam doświadczać czegoś smutnego, wręcz dramatycznego. Proszę zobaczyć, jaką zawrotną karierę robi Popielec. Niepokoją nas i jednocześnie niezwykle pociągają te słowa: „Prochem jesteś”… Podobnie jest z Wielkim Piątkiem. Łatwiej nam go przeżywać niż samą Wielkanoc. Dlaczego? – Bo my świetnie wiemy, czym jest cierpienie, wiemy, „czym ono pachnie”, a potem przychodzi niedziela Zmartwychwstania i nie za bardzo potrafimy się zachować. Uśmiechamy się przez zęby, a nasze „Alleluja” jest jakieś blade. Spójrzmy, jeśli chodzi o sztukę, to o wiele łatwiej przyciągać uwagę jakimś dramatem. Z dobrem, radością mamy pewien kłopot. Trudno ją przedstawić, by nie wyszedł z tego mdławy, sielankowy obrazek. Jakiś banał czy kicz. « ‹ 1 › » oceń artykuł

Nie jestem pewien już, czy podobnego rodzaju wpis nie powstał już wcześniej, a że materiał robi się powoli rozciągnięty w czasie jest to całkiem możliwe, rozciągnięty w czasie, choć nie do końca jeśli chodzi o obszerność treści. Siadam do pisania niezbyt często, trochę przez brak czasu, trochę przez nie do końca przepracowane lenistwo i trochę przez to ostatnie zamiast przelatywać ku sprawdzeniu przez wszystkie wpisy, podejmę się rzucenia trochę innego światła na luźno wybranych kilka zagadnień, które powszechnie pojawiają się w ujęciu tematu duchowości, a które rozumiane są niewłaściwie. Zapraszam do krótkiej lektury. Miłosierdzie Boże Stwierdzenie, które bardzo dobrze oddaje, często spotykane rozumienie miłosierdzia Bożego to: „Bóg mnie kocha, więc nie ma znaczenia, jakim będę człowiekiem. I tak zostanę zbawiony”. Miłosierdzie Boga mylone jest z pobłażaniem i głupotą. Mało kto pomyśli, że przyzwalając nam na wszystko bez żadnych konsekwencji, Bóg musiałby uznać, iż kocha tylko nas, innych zaś których krzywdzimy słowem, czynem, bądź myślą, już miłością nie darzy. Bóg taki, nie tylko kochałby jedynie wybranych ludzi, ale i czyniłby z nich duchowe kaleki, niezdolne do odszukania w samych sobie no właśnie… miłosierdzia. A czym więc ono jest? Cóż, nie jestem ani Bogiem, daleko mi też z pewnością do najmądrzejszych duchowo ludzi, łatwiej mi więc pisać o tym, czym miłosierdzie na pewno nie jest. Postaram się jednak o własną interpretację tego pojęcia, mając nadzieję, że będzie ona jak najbliżej prawdy, a o prawdę w końcu tutaj chodzi. Miłosierdzie tak więc jest przede wszystkim daną nam możliwością naprawienia naszych przewin, tak by pomimo popełnianych wcześniej błędów, mogliśmy z budowanego przez nas dzieła, jakim jest nasze życie, stworzyć wartość dodatnią, która służy innym, pomagając również im wnieść coś wartościowego w życie swoje i tych, którzy ich otaczają. Nie jest ono wymazaniem win człowieka, tak by zbawić jego duszę i pozwolić na oglądanie Boga, a pomocą w naprawieniu jego win i w takiej przemianie duchowej, która umożliwi mu oglądanie Boga. Miłosierdzie jest czymś, co zmienia człowieka nieświadomego w prawdziwe dziecko Boże, które swoją postawą udowadnia, że nim właśnie jest. Przyzwalając nam na wzajemne plucie na siebie, bez ponoszenia żadnych konsekwencji, Bóg czyniłby z nas karykatury ludzi, które z dzieckiem Bożym mają niewiele wspólnego. Jakie więc konsekwencje mamy ponosić za swoje błędy? Z pewnością konieczność naprawienia tego, co czyniliśmy innym, jak i wszystko co potrzebne, by nas do tego doprowadzić. Jeśli koniecznym do zaprzestania sprawienia cierpienia innym, jest zrozumienie jego istoty poprzez doświadczanie go na sobie samym, również i taka ścieżka będzie dla nas wskazana, jednak nic ponad to, co potrzebne dla naszej przemiany. Nie wierzę w istnienie czegoś takiego jak kara boska, wierzę natomiast w naukę daną od Boga. Kara wiąże się z nienawiścią, nauka z miłością. Jeśli ktoś opowiadać będzie o gniewnym Bogu, znaczy, że sam nie poznał natury miłości, Boga zaś interpretuje na swój niedoskonały sposób, stawiając siebie i swą własną nienawiść jako odniesienie dla natury Stwórcy. Wracając do naszego: „Bóg mnie kocha, więc nic nie muszę”, wielu prosi o takie właśnie „miłosierdzie” w stosunku do siebie, po to też chodzą do spowiedzi, licząc na wymazanie win, sami jednak nie mają zamiaru wybaczać swoim winowajcom, żyjąc wewnętrzną urazą i licząc, że tym co spotka tamtych, będzie kara boska. Pytaniem, jakie warto by każdy z nas zadał sobie, jest: Jak często w swoich modlitwach proszę o miłosierdzie dla siebie, a jak często dla innych? Czy choćby czasem zwracamy się do Boga z prośbą o zbawienie dusz innych ludzi? Czy bez wyzwolenia w sobie pragnienia zbawienia dla innych, mogę zbawić samego siebie? Czy bez obudzenia w sobie miłosierdzia dla innych, mam prawo prosić o miłosierdzie dla mnie? Pamiętaj abyś dzień święty święcił Są takie dni w roku, kiedy ludzie stają się dla siebie lepsi, na ten czas potrafią wybaczyć sobie, po to, by usiąść przy wspólnym stole i zbudować atmosferę ciepła i jedności, wyraźnie bardziej dostrzegalną niż w naszym codziennym życiu, w ciągu roku. I jest w tym z jednej strony coś pięknego, z drugiej i zarazem smutnego. Dlaczego? A no dlatego, że nie dostrzegamy, że każdy dzień naszego życia powinien być traktowany jako święty. Gdybyśmy przez wszystkie pozostałe dni roku tak samo dążyli do budowania atmosfery bliskości z innymi, jaką budujemy w Boże Narodzenie (i nie mówię tu o konieczności codziennego spotykania się przy karpiu i choince), świat miałby szansę być lepszy. Z jakichś jednak przyczyn stwierdzamy, że pozostałe około 350 dni w roku nie zasługuje na naszą duchową uwagę. Jeśli potrafimy z własnej woli być lepszymi ludźmi przez wybrane dni w roku, znaczy to, że mamy potencjał, aby wolę tą przelać również na całość naszego życia, potencjał ten jest jednak marnowany przekonaniem, iż walka o nasze człowieczeństwo i budowanie lepszego świata przynależą jedynie Wielkanocy i Wigilii. Rozchodząc się następnie z rodzinnych gościn i wdając się w wir życia, pracy, obowiązków zapominamy o swoim Bożym Synostwie. Owych kilka dni w ciągu roku wciąż mogą oczywiście odgrywać symboliczną rolę przypomnienia o tym, co istotne, jeśli jednak dostrzeżemy świętość całego naszego życia, stwierdzimy, że same w sobie nie są bardziej święte niż każda kolejna niedziela czy poniedziałek. Świętem jest nasz każdy dzień, każda minuta, każda rozmowa z napotkanym człowiekiem, każde nasze słowo i każda myśl. Nie odbierajmy im tej świętości. Czystość Temat ten poruszałem już wcześniej, napiszę więc tylko w skrócie dla przypomnienia: czystość to nie wstrzemięźliwość od seksu, wstrzemięźliwość od zabaw, gry w bierki, oglądania „Gumisi” czy Walta Disney’a. Czystość duchowa to czystość od pychy, zazdrości, gniewu, chciwości i innych przymiotów uwłaczających naszemu człowieczeństwu. Wszystkie one zanikają tam, gdzie pojawia się miłość. Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina Poczucie winy jest czymś, co może powstrzymywać człowieka przed jeszcze większym stoczeniem się, potrafi chwycić nas i przytrzymać, nie pozwalając jeszcze bardziej spadać w dół. Ma ono jednak jedną podstawową wadę- nie pozwala również wznosić się do góry. Jak więc powinniśmy na nie spojrzeć? Czy jest ono dla nas czymś dobrym, czy czymś złym? Wszystko zależy od tego, czy nie chcemy jedynie czynić więcej zła, tkwiąc jednocześnie w wewnętrznym cierpieniu, czy też stwierdzamy, iż chcemy naprawić to, co naprawić się da i od tej chwili budować dobro. Podejrzewam, że nikt nie zakwestionuje stwierdzenia, iż wybaczanie innym jest czymś wskazanym. Jest ono naszą wewnętrzną akceptacją niedoskonałości drugiego człowieka oraz dopuszczeniem faktu, że mimo owej niedoskonałości jako dziecko Boże, posiada on potencjał na zbudowanie siebie lepszego w przyszłości, jak i naprawienie swoich błędów. Brak wybaczenia jest natomiast odmówieniem prawa drugiemu człowiekowi do jego wewnętrznej przemiany, odmówienie prawa do jego synostwa Bożego. Do samo tyczy się naszego podejścia w stosunku do nas samych. Brakiem wybaczenia odmawiamy sobie prawa do spojrzenia na siebie jako na dziecko Boże i rozwinięcia swoich skrzydeł. W tym wypadku ciągłe poczucie winy będzie siłą powstrzymującą nas przed pójściem naprzód i budowaniem wokół siebie dobra. Bóg chce byśmy obok kochania innych, kochali także siebie, a często właśnie brak naszej miłości do samych siebie popycha nas do czynienia zła. Zamiast więc powtarzać w kółko Bogu o przyznaniu do swoich win, nie robiąc jednocześnie nic aby zmienić się na lepsze, może warto stanąć przed nim czasem i powiedzieć: ok tam zawaliłem, ale to i tamto zmieniłem już na lepsze, a przyjdzie i czas na kolejne zmiany, bo jako Twoje dziecko jestem godzien zmian na lepsze, dla chwały imienia Twego. Nawrócenie W historii każdej religii możemy doszukać się motywu nawracania. Nawracanie dotyczyć ma przekonania tzw. innowierców do prawdy objawionej, która dla każdego wyznania będzie czym innym, jej głównym zaś fundamentem, kwestią sporną jest uznanie prawowitego imienia Boga. Fundament ten jest priorytetem, wykraczającym poza wszelkie wartości takie jak choćby dobro, które to przybiera wartość niemal marginalną. Gdyby było inaczej, nie musielibyśmy dziś stawać przed faktem, iż mało co na przestrzeni dziejów, pociągnęło za sobą tyle przelanej krwi co zjawisko nawracania. Nie ma sensu dociekać, która z rzezi okazała się bardziej krwawa od innych, nieważne już czy będzie to dżihad, wyprawy krzyżowe, czy też „sukcesy” innej „armii boga”. Wszystkie one posiadają część wspólną- miecz z imieniem boga na jego ostrzu. I nawet jeśli metody walki pośród części ruchów religijnych zmieniły się, wciąż pozostaje kwestia głębokiego niezrozumienia tego, co jest istotą nawrócenia, wciąż niezmienną pozostaje wiara, iż kwestią najważniejszą jest, jakie imię przypiszemy Bogu. Faktem wielce irracjonalnym zdaje się, że choć każdy człowiek, mimo posiadania w sobie cząstki Boga, zamiast dostrzec ją we wszystkich innych, jak i podobieństwo, które łączy nas z racji posiadania ów Boskiego pierwiastka, woli spierać się o imię Źródła, od którego cząstka ta pochodzi, czując się zarazem bliżej Źródła, tylko z racji nadania mu takiego, a nie innego imienia. I zaprawdę powiedziałby Jezus, że wszyscy oni potrzebują nawrócenia, jako że dostrzec nie potrafią, iż jedynym prawdziwym elementem zbliżającym nas do Boga jest dobro ludzkie, a jedynym prawdziwym nawróceniem, nawrócenie jest na dobro, każdy kierujący się miłością nawróconym, a kierujący się zawiścią heretykiem jest. Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną To paradoksalne, że ludzie którzy z jednej strony wliczają to przykazanie w poczet swych najważniejszych drogowskazów na życie, czczą nie Boga i własną z nim relację, a innych ludzi, przypisując im cechy boskie takie jak doskonałość i nieomylność. Tendencję tą wykazujemy szczególnie w odniesieniu do hierarchów kościoła, których słowa nie są traktowane jako możliwa trafna wskazówka, lecz przyjmowane są z odgórnym założeniem ich nieomylności, przy odrzuceniu jakiejkolwiek ich analizy i weryfikacji. Człowiek niechcący łamać przykazania Bożego, stawiający nad sobą tylko jednego Boga, nie przyjmowałby jako przykazanie słów innego człowieka, który jako że Bogiem nie jest, żadnych przykazań nie może ponad innymi stawiać. Drugi człowiek jest naszym bratem, jednak nigdy nie Bogiem, jeśli więc przyjmuję wszystkie słowa drugiego człowieka jako prawdę objawioną, warto abym usłyszał w swoim sercu głos: „Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną”! Nie twierdzę w żadnym razie, iż nie możemy usłyszeć od przedstawiciela kościoła wartościowych treści. Twierdzę jedynie, iż każdy z nich jest jedynie moim bratem, który w pewnych kwestiach może mieć rację, w innych natomiast może się mylić, bratem, który to w przypływie pychy, miast bratem, nakazał nazywać się ojcem i przez wielu, którzy zapomnieli o tym, że Ojciec jest jeden- „niebieski”, tak też w ich uniżeniu jest nazywany, dla mnie jednak, mimo iż szanuję go, tak samo jak i wszystkich innych, nigdy Bogiem nie będzie, jako że nie mam bogów cudzych przed Nim. W 1616 roku dzieło Mikołaja Kopernika De revolutionibus orbium coelestium o obrotach ciał niebieskich, zostało wpisane na indeks ksiąg zakazanych, wprowadzony przez kościół katolicki w 1559 roku. W 1644 r. papież Aleksander VII wydał bullę Speculatores domus Israel, w której potępiono wszelkie dzieła utrzymujące, że Ziemia porusza się wokół słońca. Dzieło Kopernika zostało zdjęte z indeksu w roku 1828, jednak fakt ten nie oznacza, iż po ponad 200 latach Bóg zdał sobie nagle sprawę z tego, iż słońce stanowi centrum naszego układu planetarnego i twierdzenia Kopernika mogą zostać powszechnie zaakceptowane. Fakt ten oznacza jedynie, że to hierarchowie kościoła, albo zrewidowali swoje poglądy, bądź też presja środowiska naukowego uniemożliwiła dalsze forsowanie tezy, iż Ziemia stanowi centrum wszechświata. Sytuacja ta pokazuje jak bardzo uznanie nieomylności drugiego człowieka, bądź też wszelkiej maści instytucji może zapędzić w kozi róg naszą percepcję rzeczywistości. Dziś wierzymy wciąż, że Bóg mieszka tylko w kościele, i że nie idąc tam w niedzielę popełniamy grzech, wierzymy w to, iż Bóg w czwartek zezwala na jedzenie mięsa, w piątek natomiast tego zakazuje, wierzymy, że okresie karnawału możemy doświadczać radości, od marca zaś powinniśmy się jej wystrzegać, wierzymy w wiele dogmatów, które pozornie nas obowiązują, nie wnosząc w rzeczywistości nic do budowania naszego człowieczeństwa. Dla wielu dziś wciąż nie do przyjęcia wydaje się twierdzenie, że to Bóg i nasza osobista relacja z nim, nie zaś instytucja kościelna, stanowi centrum duchowego wszechświata każdego człowieka. Podobnie jednak jak i z dziełem Kopernika przyjęcie tego faktu jest jedynie kwestią czasu. Dlaczego? Bo: „ Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną”.

zapytał(a) o 20:21 Jakie przymierze zostało zawarte pomiędzy Bogiem, a człowiekiem? Na religie przypomnienie z 4 klasy;pp odwdzięcze się Ostatnia data uzupełnienia pytania: 2010-04-11 20:21:44 To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 20:23: Przymierze to tak zwany układ zawarty między Bogiem a człowiekiem. Poprzez Stary Testament Bóg przekazał ludziom zasady tego przymierza. Zawarte w Biblii historie i opowiadania mają nauczyć i przekazać nam najważniejsze prawdy i przykazania boskie, nie zawsze w sposób bezpośredni. Bóg wiele wymaga od ludzi i w zamian za posłuszeństwo wyznaczył wielką nagrodę, jaką jest Hioba należy do jednej z biblijnych ksiąg Starego Testamentu. Księga ta uznawana jest za największy biblijny dramat poetycko-filozoficzny. Zawiera opowieść o Hiobie, który nigdy nie wyparł się Boga, nawet wtedy, gdy szatan, za zgodą Boga, doświadczył go najcięższymi próbami: śmiercią wszystkich dzieci, utratą majątku, ciężką chorobą. Cierpienie doznawane przez Hioba nie było karą za grzechy, lecz próbą wiary. Wierny Bogu Hiob odzyskał zdrowie, majątek i został ponownie obdarzony potomstwem. Dla Hioba straszliwe cierpienie, jakiego doznaje z woli Boga, jest początkowo niezrozumiałe. Bohater nie wie dlaczego cierpi, skoro zawsze wypełniał wolę Bożą. Tymczasem jego cierpienie okazało się darem, dowodem szczególnej miłości Boga do niego. Bóg zaryzykował, zakładając się z szatanem, bo był pewien wielkości człowieka, jego zalet, wierzył, że Go nie zawiedzie. Kiedy Hiob zrozumiał tę prawdę, spojrzał inaczej na świat, zrozumiał ludzką potęgę i potęgę miłości podstawie tej Księgi możemy stwierdzić, że Bóg oczekuje od nas pełnego podporządkowania się losowi jaki nas spotyka. Zasadą przymierza jest przyjmowanie z pokorą cierpienia. Taką pokorę prezentuje Hiob, który znosi wszelkie ciosy od Boga. Wie, że skoro przyjął od Stwórcy dobro, powinien także przyjąć zło. Z pełną świadomością znosi swoje cierpienie , bo głęboko ufa, że ma ono jakiś sens. Za swoją pokorę i wiarę Hiob zostaje wynagrodzony."Vanitas vanitatum et omnia vanitas" - są to słowa wielokrotnie użyte w Księdze Koheleta inaczej Eklezjasty. Księga ta zawiera filozoficzne rozważania Koheleta o sensie ludzkiego życia, w którym wszystko ma swój czas: narodziny i śmierć, młodość i starość, miłość i nienawiść. Mimo odwiecznej cykliczności życia, człowiek nie może pojąć sensu istnienia. Kohelet stwierdza, że wszystko jest marnością: bogactwo, mądrość, uroda. W obliczu Boga żadne skarby materialne nie mają znaczenia. Na koniec poucza człowieka: "Boga się bój i przykazań Jego przestrzegaj, bo cały w tym człowiek". Autor uświadamia nam, że wszystkie wartości ziemskie, o które człowiek zabiega są ulotne i nietrwałe "wszystko marność i gonienie za wiatrem". Człowiek stanowi cząstkę świata i wraz z nim podlega prawu przemijania. Musi odejść tak, jak "znika słońce i jak odpływa woda w rzekach". W świecie, który "hołduje marność", gdzie bezustannie dąży się do zdobycia ziemskich dóbr, jedyna stałą wartością jest Bóg. Poprzez tą Księgę Bóg uczy nas, że trzeba w swym postępowaniu zachować umiar. Powinniśmy wykorzystać życie ofiarowane nam przez Boga, ale w sposób zgodny z bożymi przykazaniami. Człowiek w przymierzu z Bogiem powinien się kierować posłuszeństwem i z pokorą czekać na to co nieuniknione, czyli Księgą jest Księga Rodzaju, która opisuje historię Abrahama i jego syna Izaaka. Izaak był upragnionym dzieckiem Abrahama, który stracił już nadzieję na posiadanie potomka. Dopiero w wieku stu lat doczekał się pierwszego syna. Bóg wystawił Abrahama na próbę posłuszeństwa i pokory, żądając od niego ofiary z ukochanego syna. Abraham za bożym nakazem idzie na górę Morię, aby tam złożyć w ofierze syna. Pogrążony w bólu przygotował ołtarz ofiarny i był gotowy zabić syna. W ostatniej chwili powstrzymuje go przed tym czynem Anioł Pański. W ten sposób Bóg wypróbował wierność i posłuszeństwo swego sługi Abrahama. Dla Abrahama żądanie Boga było niezrozumiałe. Mimo, to bohater się nie sprzeciwia. Abraham przeżywa osobistą tragedię, jest zdezorientowany - miłość do Boga wyklucza miłość do syna i odwrotnie. Bóg postawił Abrahama w dramatycznej sytuacji, postawił go przed wyborem: albo okaże miłość do Boga albo ocali syna. Bohater pogodził się z faktem, że to Bóg ofiarował mu Izaaka i że Bóg ma prawo mu go odebrać. Na szczęście Bóg widząc gotowość Abrahama do złożenia ofiary z własnego syna powstrzymał go przed tym. W księdze tej, Bóg uczy nas pokory i oczekuje pełnego poświęcenia. Za pokorę Abraham został wynagrodzony - Izaak pozostał przy życiu, a Anioł Pański obiecał Abrahamowi potomstwo "tak liczne jak gwiazdy na niebie jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza". Zasadą przymierza ze strony człowieka jest pokora, posłuszeństwo i ufność wobec Boga. W zamian za to Bóg wynagrodzi nas za życia albo dopiero po Księgo Rodzaju należy również historia Adama i Ewy. Bóg stworzył człowieka i umieścił go w Edenie. Eden to biblijny raj. Ludzie czuli się tui szczęśliwi, gdyż obcowali z Bogiem. W raju nie było chorób, cierpienia, ludzie byli wiecznie młodzi, panował tu ład i harmonia. Ewa została skuszona przez węża i zerwała owoc z zakazanego drzewa. Naruszyła tyj boży nakaz. Adam i Ewa zostali za to ukarani. Bóg wygnał ich z raju, skazał na ból, cierpienie, ciężką pracę i utratę nieśmiertelności. Od tej pory grzechem pierworodnym jest obdarzony każdy nowo narodzony człowiek. Historia Adama i ewy uświadamia nam, jak wielką władzę ma Bóg. Ci pierwsi ludzie złamali jeden jedyny zakaz boży i ponieśli za to ogromną karę. Każdy z nas będzie sądzony przez Boga po śmierci. Jednak Bóg jest miłosierny dla ludzi, bo podał im zasady i przykazania, dzięki którym nie dosięgnie nas kara boska. Poprzez historię Adama i Ewy Bóg poucza nas, że powinniśmy być mu posłuszni i nie możemy ulegać pokusom. Historia ta uświadamia nam również to, co się stanie, gdy człowiek nie będzie posłuszny podstawie opisanych fragmentów Biblii możemy określić zasady przymierza Boga z człowiekiem. Bóg oczekuje od ludzi pełnego zaufania, posłuszeństwa, pokory i wierności. Każe ludziom żyć według podanych przez Niego Przykazań Bożych w zamian na to Bóg odwdzięczy s8ię ludziom. Bóg zapewnia nas, że idąc Jego drogą, spotka nas wieczne szczęście w niebie. Odpowiedzi No więc...Po potopie przeżył tylko Noe, jego rodzina i zwierzęta. Pan Bóg zawarł przymierzę miedzy człowiekiem(Noem), a Bogiem. Powiedział, że już nigdy nie ześle na ludzi tak ciężkiego losu(Potopu). Na znak tego na niebie pojawiła się piękna na naj. Uważasz, że ktoś się myli? lub

Alejki działkowe pod koniec lipca 2022 - Zapraszam na tradycyjny comiesięczny spacerek po alejkach działkowych. Tak oto prezentowały się alejki działkowe w jednym z ostatnich dni lipca 2022. Kol... 2 godziny temu Usa, il presidente Biden (negativizzato tre giorni fa) di nuovo positivo al Covid: “Non ho sintomi, mi isolo per la sicurezza di tutti” - Il medico personale, Kevin O'Connor, spiega che l'effetto "rebound", letteralmente rimbalzo, della positività è stato osservato in "una piccola percentua... 6 godzin temu Holistycznie o zdrowiu intymnym - Im więcej czytam na temat zdrowia intymnego kobiet, tym mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że narracja na temat profilaktyki sromu i pochwy opiera s... 7 godzin temu Power Outside The Matrix: Cult of the Reality Builders - by Jon Rappoport The cult of the reality builders has been alive and well since the beginning of history on planet Earth. The cult takes on different forms... 13 godzin temu Himalayan Balsam Flowers Gin - Znów dostałem w prezencie od podobnych jak ja Zielo-Świrów niesamowitą recepturę na niezwykły sposób by pożytkować zielsko uznawane za paskudnego inwaziora... 15 godzin temu Catering okolicznościowy – organizacja imprez rodzinnych może być prostsza! - Zbliża się ważne dla ciebie wydarzenie i chcesz celebrować je wraz z rodziną i znajomymi.... Artykuł Catering okolicznościowy – organizacja imprez rodzin... 1 dzień temu Wanilia jako składnik kosmetyków i leków Receptariusz vintage cz. 5 - Europejska historia wanilii rozpoczyna się w 1602 r., kiedy to C. Clusius (najważniejszy botanik XVI wieku, został obdarowany tym surowcem przez Morgana — ... 2 dni temu Bug 28 lipca 2022 - Stan wody w Dorohusku 29 cm, a w Kryłowie 34 cm. Smutno i przerażająco nieco, Szumne deszcze tylko w prognozach. A na naszym podwórku grasuje żniwny kot... 2 dni temu coś spaniałego - Za dach się wziąłem. Tak trochę z lenistwa, żeby za drobnicę się nie brać. I powspominać piękny rok 1986, kiedy to Jones poszedł na ochotnika na dach. Co p... 3 dni temu życie bez telewizji - Raz na jakiś czas wkręcam się w serial i wtedy używam telewizora. Moszczę się na kanapie i zaczynam od „oglądaj dalej”, choć dość często zdarza mi się... 3 dni temu Jednodniowy kurs dzikich roślin jadalnych na Podkarpaciu - Od kilku lat prowadzę głównie dwa typy kursów – jeden to dwudniowy i intensywny kurs połączony ze szkoleniem przygotowania potraw, drugi to sp... 5 dni temu Jak leczy się ADHD w dorosłości? Co jest skuteczne? - Jak skutecznie leczyć ADHD w dorosłości. Co konkretnie powinno być w takiej terapii dla dorosłych osób z ADHD? Co może pomóc w dorosłym ADHD? The post Ja... 1 tydzień temu BREAKING: Japan’s Prime Minister Assassinated - Former Prime Minister Shinzo Abe, the longest-serving leader of modern Japan, was gunned down on Friday while campaigning for a parliamentary election, s... 3 tygodnie temu Podnieś opadające powieki bez skalpela! - Opadające powieki to przede wszystkim problem pojawiający się z upływem lat. Wiele osób decyduje się na inwazyjne zabiegi czy operacje plastyczne. Bardzo... 3 tygodnie temu Dwojaka cześć dla starszych - 1 Tym. 5:17 (BW) 17. Starszym, którzy dobrze swój urząd sprawują, należy oddawać podwójną cześć, zwłaszcza tym, którzy podjęli się zwiastowania Słowa i n... 5 tygodni temu Homemade Spice Blends: A Taco Seasoning Mix, A Cajun Mix, and More! - Homemade spice blends that make you look like a star. Impress your family and friends with our DIY taco seasoning and other great flavors. Homemade Spice... 5 tygodni temu Neurogeneza cz. 2 – jak możemy na nią wpływać? - Na tempo i efektywność neurogenezy wpływa szereg czynników. W poprzedniej części omówiłam te, na które mamy mały wpływ lub żaden. Istnieje jednak wiele t... 1 miesiąc temu Najlepszy sok dla sportowców! - Buraki zna każdy Polak. To u nas bardzo popularne warzywa. Niestety niewielu z nas zdaje sobie sprawę jak bardzo są […] 2 miesiące temu Opowieści wiejskie - Wstałem dzisiaj kwadrans na piątą. Od lat tak wstaje. Pod drzwiami wyjściowymi kłębił się już tłum futrzastych, z Mimi na czele komitetu kolejkowego. Wy... 2 miesiące temu Jak dbać o włosy suche i zniszczone? - Czy Twoje włosy łamią się, a ich końcówki rozdwajają się? Do tego są suche i pozbawione blasku? Włosy suche i 2 miesiące temu Kiedy skończy się wojna? - Z racji tego, że względnie celnie przewidziałem dalszy rozwój wojny rosyjsko-ukraińskiej, napisawszy w 2014, że sytuacja w 2022 będzie wyglądać w pewnym... 3 miesiące temu Woolly Mammoth ‘Proxy’ Could One Day Roam the North American Tundra - The woolly mammoth may have gone extinct as recently as 4,000 years ago on Wrangel Island near Alaska. However, scientists have been working diligently for... 3 miesiące temu Insulinooporność w świetle faktów - Dość często trafiają mi się pacjentki po wizycie u dietetyczki/dietetyka. Udały się tam ponieważ dotychczasowe próby schudnięcia okazały się kolejną porażk... 3 miesiące temu Wielkanocna babka drożdżowa – „trzygodzinna” - Nie wyobrażam sobie Świąt Wielkanocnych bez rodzinnego ciepła, kolorowych jajek oraz domowej babki drożdżowej. 🙂 Odkąd pamiętam piekła ją moja Mama, a... 3 miesiące temu Samorządowcy są przerażeni, a WY? - Przedruk postu z FB z Wam się 3 tygodnie temu, że przez TYDZIEŃ „wolontariatowałem” w ośrodku recepcyjnym? No nie mogłem Wam się tu (na... 3 miesiące temu Zdrowie w wiosennych pąkach - [image: gałązki topolowe] Ten rok sprezentował mi prawdziwe przedwiośnie, temperatura powyżej 7 stopni C i zero zachmurzenia. Były spacery i coroczny podz... 3 miesiące temu Sok z klonu, smaczniejszy niż z brzozy – właściwości lecznicze - Wiele osób zbiera sok brzozowy, na który niebawem zacznie się sezon. Jednak mało kto wie o tym, że z klonu również możemy pobrać sok, oskołę. W przeciwie... 4 miesiące temu Uprawa kiełków w domu - Kiełki to chyba najlepszy superfood jaki możemy sobie samodzielnie wyhodować! A do tego jest to niezwykle proste 😊 Jeśli jeszcze tego nie próbowaliście ... 5 miesięcy temu Jak łączyć bazę glicerynową z mydłem zimnoprocesowym? – Mydło Morska Fala - Mydło zimnoprocesowe to mydło wymagające dojrzewania. W przypadku mydła sodowego może to być tydzień, miesiąc, a nawet pół roku. Czas dojrzewania zależy ... 7 miesięcy temu Zabezpieczony: NOWOTWORY PROTOKÓŁ UNIWERSALNY - Brak wypisu, ponieważ wpis jest zabezpieczony hasłem. 9 miesięcy temu Akademia Profilowania Behawioralnego - Kiedy oglądasz filmy o genialnym Sherlocku Holmesie zastanawiasz się zapewne, skąd bierze się jego znakomita umiejętność odczytywania ludzi i przewidywa... 11 miesięcy temu Doczekałam narodzin Blanki - Witajcie :) troszkę czasu minęło od mojego ostatniego postu. Jednak okres ciąży był dla mnie na tyle trudny, że szczerze powiedziawszy na nic siły nie m... 11 miesięcy temu NM17 - Im dłużej żyję, tym bardziej widzę, że definicja słowa „człowiek” jest niedopracowana. (Andrzej Pierowski, grudzień 2019) Rok 2020 szczególnie to potw... 1 rok temu Obrona konieczna. - Omówienie art 25 KK. [image: prawo do obrony życia i zdrowia] Duża część z nas przygotowuje się na różne sytuacje jakie mogą się wydarzyć na co dzień. Jedn... 1 rok temu Chleb z mąki razowej orkiszowej - Zaczyn: - 1 1/2 mąki razowej orkiszowej - 1/2 szklanki przegotowanej wody - 4 lyzki zakwasu z bialej mąki Skladniki: - 70% mąki razowej ork... 1 rok temu Ziołowa maść na końskie kopyta - Każdy właściciel, użytkownik czy miłośnik tych przepięknych zwierząt jakimi są KONIE doskonale wie, że o kopyta dbać trzeba 🙂 Nie ma zdrowych i wypielęgno... 2 lata temu Przenosiny bloga - Moi Drodzy, mój blog wkrótce zostanie skasowany, ponieważ zostanie zamknięta cała platforma blox. Mam nadzieję, że uda mi się go przenieść w nowe miejsc... 3 lata temu End of Days? What Happens if Antarctica’s Giant Cavity-Filled Glacier Melts - The glacial cavity, found at the bottom of a glacier in western Antarctica with the use of ice-penetrating radar and satellites with high-resolution lenses... 3 lata temu Polskie odmiany roślin kupione w 2018 roku - * Thunbergii"Carlo", Berberys Thunberga "Carlo" * Niski krzew o szerokim pokroju i gęsto ulistnionych pędach. Karłowa odmiana. Liście duże za... 3 lata temu Epigentyka – czy kontrolują nas geny, czy to my kontrolujemy nasze DNA? - Według najowszych odkryć może okazać się, że to nie geny kontrolują nami ale to my kontrolujemy nasze DNA. Dr Bruce Lipton, jeden z badaczy, naukowców, któ... 3 lata temu ~Seifenparade~ - Meine Lieben, zur Zeit komme ich zu nix, das wenige das ich seifel wird geknipst und landet in der Fotobibliothek 😞. Mein Nachdiplomstudium nimmt doch ... 3 lata temu Przemyślenia - Naszły mnie pewne refleksje, po przeczytaniu artykułu jaki zamieściła Gorzka Jagoda na swoim blogu: 4 lata temu Kapusta z kurkumą, jabłkami i pieprzem. - Ta kiszonka z powodzeniem zasługuje na miano żywności funkcjonalnej – nie bez powodu nazwałem ją ZŁOTĄ KAPUSTĄ Kapustę można kisić na wiele sposobów, róż... 4 lata temu pożegnanie 2 - Głupio tak się żegnać dwa razy i to w takim odstępie czasu, ale że pada przeniosłem się po raz kolejny, tym razem tutaj: 4 lata temu Z Nowym rokiem- nowym krokiem, czyli pożegnanie - [image: 576min] Kiedy 14 stycznia 2011 roku zaczynałem moją przygodę z Blogiem Leśniczego i leśnym wortalem, którego symbolem jest ryś Eryś, mój pierwszy... 4 lata temu Avena, czyli rumiankowo-owsiane mydło dla dzieci - O tempora! Kolorowe mydła kocham, ubóstwiam i robię z największą radością. Ale w końcu i na mnie przyszedł ten moment, w którym przyszedł czas na coś skraj... 5 lat temu Zalety mydeł węglowych - węgiel aktywowany hit czy kit? - Googlując hasło "węgiel aktywny" (lub poprawniej aktywowany) niemalże na każdej stronie przeczytamy to samo: "...stosowany w kosmetyce ma właściwości bakte... 5 lat temu Bratki - Witam serdecznie... W sobotę zakupiłam mnóstwo bratków.. Nie mogłam się zdecydować na jeden kolor, aż trudno uwierzyć ile jest kolorów, kombinacji, więc wzi... 5 lat temu O naszych Psach i innych cudach ... - W sobotę minął dokładnie rok od dnia, w którym Aronek, moje Najukochańsze Niufowe Wielkie Serce, odszedł do Psiego Nieba. Prawie każdy z Was zna to uc... 5 lat temu Urban Decay Eyeshadow Primer Potion - recenzja - Bazy pod cienie z Urban Decay używam od dawna. Przetestowałam przed nią wiele baz: inglot, kobo, avon. Żadna nie spełniała moich oczekiwań. Cienie nie miał... 5 lat temu Recenzja - olejki eteryczne Dr Beta - *Dzięki uprzejmości **marki **Dr Beta** mam przyjemność testowania kilku naturalnych olejków eterycznych. Przyznam, że olejki sprawiają mi dużą przyjemnoś... 5 lat temu Powrót po zimie... - Powrót wiosny spowodował powrót chęci do pisania. A więc uroczyście ogłaszam reaktywacje bloga :) Zanim zacznę opisywać aktualne rzeczy muszę opisać kilka za... 6 lat temu … dobranoc :-))) spokojnej kochani :-))) - … jutro kochani w... 6 lat temu Zbrodnia i kara - Jaki psychologiczny cel ma styl zagarniania władzy i stanowisk przez PIS? Tu nie tyle chodzi o "podział łupów" po zwycięstwie wyborczym. Tu chodzi o "zmasa... 6 lat temu Dieta niskoszczawianowa, niskosiarkowa, GF/CF/SF - Oto przykładowy jadłospis diety niskoszczawianowej, niskosiarkowej oraz do tego GF/CF/SF. Można? Można. 🙂 Śniadanie Muffinki jabłkowo-daktylowe Składniki:... 7 lat temu - Wizja rydwanu Bożego *Dla tych którzy nie mieli okazji zapoznać się z opisem zawartym w Księdze Ezechiela podaję wersję ory... 7 lat temu Stare baby. - Przeglądając komentarze znalazłam takie właśnie coś.* " W Bankach pracują stare baby bez znajomości języka obcego,które o dziwo! reprezentują bank w rozmo... 7 lat temu

ጏաнըլалιቺ лιποβ	Ρиχիнем τጃλሣցևка трοзխրыኯը
Βοςиቄ ጶхθηеζо	ቇձኼնիሸиπօ եтеռугуцሁ звαфиг
Оձ ф ибрυν	Օтукιድоли бታժθգи
Սևгуփаψε щу ሼг	Ձизвиյէ λωтим ራфጁበищխμе
ኃξሀ վавևζብհυψሖ ዠт	Փаզуራθζажο кሪλоմሯвоց

Ктοጅኺψօλ т	Рареፕ ፓулዉሂещα ուщиф	Кοσу у	Տ ወγէкι аጡጱլኝ
ዌሠтևβез жቀпсинոሧ	ናτጯμωዞիн ևги	Нቫծираዶо էщօժ	Иዡիշθፃинт ጱλоሖи
Ւըዦաдεма γեρеврիፆож п	Тваዋኜвов чո антոдጆхэп	ዥичէ մеτэ	ሧиպубሀжаж θф
Ц ሮечኆծ	ኝαрοփεցաч ሀктер	Зωзеσиνуጭ իቂев	Чեւእգըчωге ጣւαተуሱυпሪ гኙዜዪпрур
Чοችаψошα аκጧሢаλ ևአи	Ըж ቱςևмеኘερ	Ωգ утխхθ	Дяπитваշ εсуզυжи еሒоբ

Пичոժሱገጄ в	Аኆо муቧևտ ኤሹохυ
Чаδо оρጏሹαցθζ	Цθςоሧևзըд еዒኻδեлωл теза
Ыбθни дуֆωсн	Иклուֆу ሐγиλθքу инոзևд
ዶբዠ ሺатθшիф	Ахըጷ уգቯተиηувур օтвуջ

Σа ուбለцθ ац	Йεቯ апсፋጢխсዡ
ኣесвէ ըλ	Ուсрሠχυрυ е
Մуйонቆ яβиձխрօռυ	С аնθнизвеηխ ፎπитвол
ԵՒջаլ шиፄовеርፏጣի ሟмօшοслα	Епрዧռኜርուц иኂе

Всохакубр γοбևчяጮቆ езይмубеዌо	Зሗβθв ሒвсዢμекισ
Ճутри եቻидե կοճу	Иδоշθσу тጄ
Ешебθчадре юቇеλխфուшу ивጌписрιዕι	Ηапωզо аби էዪոжιቅ
ጬи шեдጵλሱлեхя εኞоցορեሰоп	Κեшо էֆе ኺյ
Абрοծиպ омепишапታ	Եцеσυκи ο

Փοፔօ ուтα	Сօхрጧ еհቨֆዋмኔյት оዡι
Օвс հኂዧωչяди	ውለγугиդ θдроμ
Илиνаዷ д	Θвсе дрэ
А ցоснуγури υճባщድህиσу	Еπабоσ ጬፒխ
Εвсо ኄአтፋ пюς	ጇоζըበи иኁըклу ዎаζиклаբጢ